صدای خاموش

باورم نمیشه که یه روز تورو نبینم

گفته بودم که بری از غم دوریت میمیرم

دستای سردم همش صبح تا شب از تو نوشت

نگو دیگه نمیای

نگو اینه سرنوشت

گرچه فرقی نداره واست بود و نبودم

اما یه حقیقته بدون تو نابودم

خدا چرا قلبمو از محبت پر کردی

کاش دلم از سنگ بود و میگذشتم به راحتی

دوست داشتم تو را

به اندازه دوست داشتنم

در آغوش بگیرم

اما ،

چقدر فاصله دارم از تو

انقدر که فقط

لبخند های تو را می بینم

و تو مرا هیچ

ببين که چشم عاشق ، داره ستاره مي شماره

به انتظار چشمات ، هر شب داره مي باره

مي خواد که فرياد بزنه که دل چه بي قراره ، نمي تونه، نميشه..

آخه عشق که صدا نداره..       

                           

                                                                   

                                                        آره من اونم که گفتم واسه چشم تو ديوونم

                                                                آره من قولي بهت دادم که تا تهش بمونم

تو ولي اين روزا سرد شده نگاهت ، راهزنا زدن به راهت..

 اما من چي؟ من فقط يه کم شکستم، خوب نگام بکن، مي بيني؟

من هنوز همون ديوونم..

---

---

روزی دختری از پسری که عاشقش بود پرسید : چرا منو دوست داری ؟ چرا عاشقمی ؟پسر گفت : نمی تونم دلیل خاصی رو بگم اما از اعماق قلبم دوستت دارم دختر گفت : وقتی نمی تونی دلیلی برای دوست داشتن پیدا کنی چطوری می تونی بگی عاشقم هستی؟ پسر گفت : واقعا دلیلش رو نمی دونم اما می تونم ثابت کنم که دوستت دارم دختر گفت : اثبات؟ نه من فقط دلیل عشقت رو می خوام . شوهر دوستم به راحتی دلیل دوست داشتنش رو براش توضیح می ده اما تو نمی تونی این کار رو بکنی

پسر گفت:من دوستت دارم چون تو زیبایی

چون صدای تو گیراست

چون جذاب و دوست داشتنی هستی

چون باملاحظه و بافکر هستی

چون به من توجه و محبت می کنی

تو رو به خاطر لبخندت دوست دارم

به خاطر تمامی حرکاتت دوست دارم

دختر از سخنان پسر بسیار خشنود شد

چند روز بعد دختر تصادف کرد و به کما رفت

پسر نامه ای را کنار تخت او گذاشت

: نامه بدین شرح بود

عزیز دلم !!!تو رو به خاطر صدای گیرایت دوست دارم ..... اکنون دیگر حرف نمی زنی پس نمی تونم دوستت داشته باشم

دوستت دارم چون به من توجه و محبت می کنی ...... چون اکنون قادر به محبت کردن به من نیستی نمی تونم دوستت داشته باشم

تو رو به خاطر لبخندت و تمامی حرکاتت دوست دارم ..... آیا الان می تونی بخندی ؟ می تونی هیچ حرکتی بکنی ؟ ...... پس دوستت ندارم

اگر عشق احتیاج به دلیل داشته باشد در زمان هایی مثل الان هیچ دلیلی برای دوست داشتنت ندارم

آیا عشق واقعا به دلیل نیاز داره؟

نه

و من هنوز دوستت دارم و عاشقت هستم

---

یه عمری آسمون بودی ، دستم به تو نمی رسید

نه قطره ای روی زمین ، نه چشم تو منو ندید

هر چی رو من قسم دادم به حرمت ستاره ها

تا که به تو نشون بدم ، بین تموم قطره ها

خدا که این قصه رو دید از رو زمینش منو چید

ابری شدم که آسمون ، باز دوباره منو ندید

از بخت بد، من این بالا ، این آسمونِ رو زمین

باید که قطره ای بشم ، ای آسمون منو ببین

قطره شدم از آسمون تا که بگم دیوونتم

من عاشق بوی نمِ اشکای روی گونتم

به جای بارون گریه ها ، مال تو باشه نازنین

بذار که با لمس تنت آروم بمیرم رو زمین

نذار که حرف آخرم ، با گریه همبازی بشه

بگو که من دوسِت دارم ، تا این دلم راضی باشه

هیچی نگفتش آسمون ، حتی منو نگاه نکرد

تو لحظهً مرگ منم ، یه بار منو صدا نکرد...

---

می دونم می خوای بری

منو تنها بذاری
می دونم چشات می گن
دیگه طاقت نداری
می دونم خسته شدی
مرغ پر بسته شدی
دیگه تو بال و پری
واسه پرواز نداری





می دونم دست تو نیست
رفتن و پر زدنت
آخه اگه با تو بود
من بودم همسفرت


می دونی رفتن تو
توی تقدیر منه
گریه های بی صدا
سهم فردای منه




می دونی مال منه
همه ی جدایی ها
همه ی غم های دنیا
همه ی تنهایی ها

مي خوام از دوست داشتن بگم

از دوست داشتن تو و خودم بگم

دوست داشتن براي من يه واژه بود

مثل موج تو دريا سرگردون بود

به وقت تنهايي سراغش ميرفتم

وقت خوشي فراموشش مي كردم

تو روزاي ابري

پشت پنجره واسي آدم برفي بيچاره

دل مي سوزندم

چون خودمو مثل اون تو حصار مي ديدم

وقت بهار

دنبالت مي گشتم

دنبال اداي دوست داشتن گلها

زير بارون مي رقصيدم

اما هيچي ازش نمي فهميدم

اما با اومدن تو

همه چيز عوض شد

رنگ گلها

خواب زندگي

رنگ ديگي شد

دفتر مشقم هر شب با اسم تو پر شد

رنگ نقاشيام رنگ چشماي تو شد

شبا تو خواب روياي من

نوازش دستهاي گرم تو شد

تو خواب و بيداري

تو زندگي و رويا

فقط يه آرزوي كوچيك دارم

يه آرزوي كوچيك و محال دارم

دوباره باز خواهم گشت...

نمی دانم چه هنگام٬از کدامین راه...

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت...

و چشمان تو را با نور خواهم شست...

به دیوار حریم عشق یکبار دگر٬من تکیه خواهم کرد...

رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد...

به نام عشق و زیبایی٬دوباره خطبه خواهم خواند...

---

می گن شیشه عمر آدما اگه خیس بشه عمرشون کم می شه!

می دونستی چشات شیشه عمر منه؟

می دونی آدما بین "الف" تا "ی" قرار دارند.

بعضی ها مثل "ب" برات می میرند،

مثل "د" دوستت دارند،

مثل "ع" عا شقت می شوند،

مثل "م" منتظر می مونند تا یه روز

مثل "ی" یارت بشن.

می گن قلب آدما اندازه مشتشونه. ولی چه طوری یه دنیا مهربونی،

یه آسمون صداقت، یه کهکشون محبت و یه دریا عشق تو مشتت جا شده؟

آدما سرشون روبالا می کنن تا ماه رو ببینن ولی نمی دونن ماه سرشو پایین کرده داره اس ام اس می خونه!

هیچ می دونستی هربار که تو پلک می زنی من نفس می کشم؟

پس مواظب باش به کسی خیره نشی که من خفه می شم!

چشماتو ببند

بستی؟حالا باز کن

باز کردی؟

چقدر طول کشید؟

همین قدر هم نمی تونم دوریت رو تحمل کنم!

---

چقدر سخته تو چشماي كسي كه تمام عشقت رو ازت دزديد
 و به جاش يه زخم هميشگي روقلبت هديه داد

 زل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه و
 نفرت باشي حس كني كه هنوزم دوستش داري

چقدر سخته كه دلت بخواد سرت و باز به ديواري تكيه بدي
 كه يك بار زير آوار غرورش همه ي وجودت له شده

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني
 اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي

چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشك گونه هاتو
خيس كنه اما مجبور بشي بخندي تا نفهمه كه
هنوزم دوستش داري

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشكني و اونوقت آروم زير لب بگي

گل من باغچه ي نو مبارك

---

چشماي تو براي من عالم زندگانيه

رنگ چشات براي من اميد زندگانيه

من ميميرم اگه تو پيشم نموني

رنگ دلم آبي شده ميشه تو پيشم بموني

چشماي من منتظرن منتظر رسيدنت

بيا ديگه تنهام نزار فرشته ها ندزدنت ؟

اين قلب من ميتپه براي تو همينو بس

دق ميكنم اگه نياي من ميميرم گوشه قفس

واي رسيدي عزيز من دلم برات تنگ شده بود

عزيز من ميدونستي ديشب هيچ ستاره اي غايب نبود

من بودمو تو بوديو ستاره ها مهمونمون

پيشم بمون پيشم بمون پيشم بمون

عشق فراموش شده

تو که میدونی عشق منی دوست دارم

واسه چی پس تو میگی میخوام برم دیگه دوست ندارم

یادته اون روزا که دستت تو دسته من

حالا تو میخوای بری منو نمیخوای دلبر من

میدونی من بی کسم تو بودی همه کسم

زندیگم تو بودیو حالا من خارو خسم

چرا تو لج میکنی

ابروهاتو کج میکنی

زندگیم تموم شدش برای تو

عمر من حروم شدش به پای تو

واسه تو حاضر بودم ستاره هارو بشمورم

شهرو آتیش بزنم بیام بگم دوست دارم

---

کوچه دلتنگ... دلتنگ لحظه های سبزی که هر روز

٬ طلوعی سایه ی مهرش را به گرمی می بخشید.

ولی امشب داغ تنهایی را بر جگر سوخته اش مهر باطل می زند... یاد پنجره ای که همیشه رو به بالا بود

٬ اما امروز سلام نفس گیر مشرقی اش کوچه را به سمت بهت

زدگی به اعماق غروبش می کشاند.هر روز خاطره ی سرمای صدایی سرخ که

سر سبزی را به سخره به دار میکوبید را به سمت فراموش

شدنی ابدی می کشانم.در حالیکه کتیبه وار ٬ ذره ذره ی خیالم را حک می شود

و پنجه کلامش را به دیواره ی ذهنم فریاد....

دارم همه جا را دیوانه می بینم....و زخمی که تازه تر از دیروز فردا را لب باز می کند.... مرا......... دیوانه می شود...!

---

ای عشق همه بهانه از توست

من خامش‌ام این ترانه از توست



آن بانگِ بلندِ صبح‌گاهی

وین زمزمه‌ی شبانه از توست



من اندهِ خویش را ندانم

این گریه‌ی بی بهانه از توست



ای آتشِ جانِ پاک‌بازان

در خرمن من زبانه از توست



افسون شده‌ی تو را زبان نیست

ور هست همه فسانه از توست



کشتیِّ مرا چه بیم دریا؟

طوفان ز تو و کرانه از توست



گر باده دهی وگرنه، غم نیست

مست از تو، شراب‌خانه از توست



می را چه اثر به پیش چشم‌ات؟

کاین مستی شادمانه از توست



پیش تو چه توسنی کند عقل؟

رام است که تازیانه از توست



من می‌گذرم خموش و گم‌نام

آوازه‌ی جاودانه از توست



چون سایه مرا به خاک برگیر

کاین‌جا سر و آستانه از توست

صبح شده

ولی ابرها همچنان دیروزی هستند

و همچنان غروب است

صبح شده و روزی دیگر است

ولی هیچ کس نمی داند

و فقط من می دانم

که دیروز است

و هنگام غروب است

و شامگاه آخر است...

مادر من فقط يك چشم داشت. من از اون متنفر بودم ...

اون هميشه مايه خجالت من بود

اون براي امرار معاش خانواده براي معلم ها و بچه مدرسه اي ها غذا مي پخت

يك روز اون اومده بود دم در مدرسه كه به من سلام كنه و منو با خود به خونه ببره خيلي خجالت كشيدم.

آخه اون چطور تونست اين كار رو بامن بكنه ؟

به روي خودم نياوردم،

فقط با تنفر بهش يه نگاه كردم و فورا از اونجا دور شدم

روز بعد يكي از همكلاسي ها منو مسخره كرد و گفت، هووو، مامان تو فقط يك چشم داره!

فقط دلم ميخواست يك جوري خودم رو گم و گور كنم.

كاش زمين دهن وا ميكرد و منو ، كاش مادرم يه جوري گم و گور ميشد روز بعد بهش گفتم،

اگه واقعا ميخواي منو شاد و خوشحال كني چرا نمي ميري ؟!!!

اون هيچ جوابي نداد....

حتي يك لحظه هم راجع به حرفي كه زدم فكر نكردم، چون خيلي عصباني بودم.

احساسات اون براي من هيچ اهميتي نداشت دلم ميخواست از اون خونه برم و ديگه هيچ كاري با اون نداشته باشم

سخت درس خوندم و موفق شدم براي ادامه تحصيل به سنگاپور برم اونجا ازدواج كردم، واسه خودم خونه خريدم، زن و بچه و زندگي از زندگي، بچه ها و آسايشي كه داشتم خوشحال بودم

تا اينكه يه روز مادرم اومد به ديدن من اون سالها منو نديده بود و همينطور نوه هاشو

وقتي ايستاده بود دم در، بچه ها به اون خنديدند و من سرش داد كشيدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بياد اينجا اونم بي خبر سرش داد زدم، چطور جرات كردي بياي به خونه من و بچه ها رو بترسوني؟!

گم شو از اينجا!

همين حالا اون به آرامي جواب داد،

اوه خيلي معذرت ميخوام. مثل اينكه آدرس رو عوضي اومدم،

و بعد فورا رفت و از نظر ناپديد شد يك روز، يك دعوت نامه اومد در خونه من در سنگاپور براي شركت در جشن تجديد ديدار دانش آموزان مدرسه

ولي من به همسرم به دروغ گفتم كه به يك سفر كاري ميرم

بعد از مراسم، رفتم به اون كلبه قديمي خودمون البته فقط از روي كنجكاوي

همسايه ها گفتن كه اون مرده ولي من حتي يك قطره اشك هم نريختم

اونا يك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه به من بدن

اي عزيزترين پسر من، من هميشه به فكر تو بوده ام.

منو ببخش كه به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم

خيلي خوشحال شدم وقتي شنيدم داري مياي اينجا ولي من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بيام تو رو ببينم وقتي داشتي بزرگ ميشدي از اينكه دائم باعث خجالت تو شدم خيلي متاسفم آخه ميدوني ...

وقتي تو خيلي كوچيك بودي، تو يه تصادف، يك چشمت رو از دست دادي به عنوان يك مادر، نمي تونستم تحمل كنم

و ببينم كه تو داري بزرگ ميشي

با يك چشم بنابراين چشم خودم رو دادم به تو براي من اقتخار بود كه پسرم ميتونست با اون چشم به جاي من دنياي جديد رو بطور كامل ببينه با همه عشق و علاقه من به تو مادرت

دنيا را بد ساختند
کسي را که دوست داري، دوستت ندارد
کسي که تو را دوست دارد، تو دوستش نداري
اما کسي که تو دوستش داري، و اوهم دوستت دارد؛
به رسم و آئين زندگاني به هم نمي رسند.
و اين رنج است؛
زندگي يعني اين.

دکتر شريعتي:X

مطمئن باش برو

                                                                        ضربه ات کاری بود
دل من سخت شکست 

                                      و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی 

   به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود 

و                                                                 به یک قلب يتيم که خیالم می گفت تا ابد مال تو بود
                                    تو برو 

برو تا راحت تر تکه های دل خود را
                                                     آرام سر هم بند زنم

نه چراغ چشم گرگی پیر
نه نفسهای غریب کاروانی خسته و گمراه
مانده دشت بیکران خلوت و خاموش
زیر بارانی که ساعتهاست می بارد
در شب دیوانه ی غمگین
که چو دشت او هم دل افسرده ای دارد
در شب دیوانه ی غمگین
مانده دشت بیکران در زیر باران ، آه ، ساعتهاست
همچنان می بارد این ابر سیاه ساکت دلگیر
نه صدای پای اسب رهزنی تنها
نه صفیر باد ولگردی
نه چراغ چشم گرگی پیر

اخوان ثالث

ساعت

واپسین غروب حیات
آخرین نفس هایش را
به جهان برزخ روانه می کرد
نمی دانست که هست یا نیست

زمان هشیاری
از آخر کار خویش ، گله داشت

صدای سوت قطار
در غار برزخ پیچید
در کوپه ی پر هیاهوی لحظات
به خواب رفته بود عمیق

ساعت هفت شب بود
به ایستگاهش رسید ، به گونه ای دیگر
پیاده شد
و در هتل همان جهان اطاقی گرفت


شماره ی اطاقش را وقتی خواهم دانست
که در همان ایستگاه آخر پیاده شوم ،
جوری دیگر
فقط
ساعتش را نمی دانم...

او را دوست دارم !

او نیامد ، او رفت !

او مرا دوست نداشت!

این "او" كیست ؟!

كه رد پایش همه در شعر من است...

این "او" كیست ؟!

كه تمنای وصالش همه در چشم من است...

این "او" كیست ؟!

كه تپش های دلم در نگهش بیدار است...

این "او" كیست ؟!

كه یكباره عشقش در سینه من جا خوش كرد...

این "او" كیست ؟!

هر كه می خواهد می تواند باشد !

او كه نشناخته قلبم زیر چنگال قساوت له كرد !

او مرا دوست نداشت !

او نیامد ، او رفت !

او را دوست دارم !